واژه سانسکرین کریا به مفهوم عملی اضطراری و معنوی یا تسلیم است. همواره کریاها را انقباضهای معنوی انگاشته ام. شاید هم به جای کریا باید آن را گریه ها خواند، چرا که همچون فغانهای روحی است که بهنگام گذر از پیج و خم دگرگونیها جانش به لب می آید.

همواره کریاهای مهم - که اغلب به صورت مشکلات روان تنی بروز می کنند- اهانتی نهایی است که روان ما به آزارهایمان می افزاید. کریا دارد می پرسد: حالیت شد؟

کریا چگونه است؟

مثلاً از همسرتان جدا شده اید و سرما خوردگی سختی هم به دنبالش آمده است. یا سردردی عذاب آور و سرفه هایی شدید که هشدار میدهد برای تحویل کارتان پیش از آخرین مهلت -آخرین مهلتی که می دانید از پس آن بر نمی آیید-  سلامتتان را به بازی گرفته و بر باد داده اید. یا تنگی نفسی ناگهانی که پس از پرستاری ار برادری معتاد به سراغتان آمده است.... همه اینها کریا به شمار می روند.

معنیش چیه؟ میگه :نمیتوانی با همسری که از تو سوءاستفاده می کند دوام بیاوری. نمیتوانی با شغلی که مستلزم هشتاد ساعت کار در هفته است دوام بیاوری. نمی توانی برادری که خودش باید ناجی خود باشد نجات بدهی.

 در برنامه دوازده قدمی ترک اعتیاد اغلب کریاها را تسلیم ها می خوانند. به افراد گفته می شود که فقط رها کنند. و اگر بدانیم که به چه چیز چسبیده ایم خوب بایستی رهایش کنیم. مثلاً آزارهای کوچکی که ترجیح می دهیم نادیده بینگاریم به ما میگن چی رو باید رها کنیم!!

.